Küçük Prens

yasin duman

06.02.2026

Bu kitapta yetişkinlerin ruhları ile çocukların ruhları arasındaki çatışmaya tanık oldum. Yetişkinler çoğu zaman ciddidir; eğlenmezler, hayal kurmazlar ve hep “zamanları yoktur”. Bir insan yaptığı işten keyif almıyorsa, zamanla o işi neden yaptığını da unutur diye düşünüyorum. Kitapta yer alan karakterler bunu çok güzel gösteriyor: Sarhoşun utanmayı unutması, kralın her şeye hâkim olma isteği… İnsan gerçekten garip; benliğimizi ve içimizdeki çocuğu çoğu zaman unutuyoruz. Çocuklara değer vermeli ve hayal güçlerini desteklemeliyiz. Onların fikirlerini önemsemeli, onları “küçük yetişkinler” değil, değerli bireyler olarak görmeliyiz. Aynı zamanda biz de zamanı geldiğinde içimizdeki çocuğu ortaya çıkarmayı bilmeliyiz. Bu kitapta insan karakterlerini somut örnekler üzerinden görüp adeta deneyimliyoruz: beğenilme arzusu, hor görme, ego, kontrol ihtiyacı, utanmazlık… Bence Küçük Prens, masal gibi görünen ama altında güçlü bir psikoloji barındıran gizli bir psikoloji kitabı. Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş