93erhan
Hezarfen
Öfke ve Hiciv’i okurken benim için en büyük sorun, eserin sert siyasi dili ve sürekli aynı tavrı tekrar etmesi oldu. Kitapta kimi bölümlerde toplumu ya da siyaseti eleştiren dizeler var ama bunlar bana çok tek düze ve genelleyici geldi, hitap ettiği dönemle bağım zayıf olduğu için okurken düşündürmekten ziyade sıkıcı geldi. Bazen sohbet havası yerine sadece öfke kusulan bir metin hissi verdi ve bu da kitabın edebi yönünü zayıflatmış gibi durdu.