Pınar Zengin
Üstat
Bir grup hasta ruhlu ergen kendilerince çete kurarlar ama tabi grubun Şam şeytan Alex. Gündüzleri her genç gibi okula giderler, rutin hayatlarını yaşarlar fakat gece olduğunda hepsinin içinden adeta canavar çıkar. Her türlü pislik bu çetede görülüyor. Gasp, hırsızlık, tecavüz, taciz, uyuşturucu, dövüş... aklınıza ne gelirse. Bu beş gencin yemedikleri halt kalmıyor, kendi aralarında bile birbirlerine her türlü eziyeti, zulmü yapıyorlar. Okurken az düşünmedim değil hani, böyle insan evladı var mıdır? diye ama var değil varlar ne yazık ki. bu gibi haberlerin onlarcası ile karşılaşılıyor günümüzde. Edebiyatta argonun yeri bakımından Otomatik Portakal güzel bir örnek aslında. Dil olarak okuması kolay, klasik diye şartlamayın kendinizi. Hatta argosu ara sıra kitaba eğlence katıyor fakat kitabın içeriği okurken sinirleri bir miktar yıpratıyor. Kısacası, hem dili kullanma açısından hem de işlediği konular açısından cesur bir tavır sergilediği bu kitabı tavsiye ederim.