ceydaaozeen
Kaşif
Eleştirecek olursam: Kitap bazı okurlar için fazla sakin olabilir. Büyük kırılmalar, dramatik patlamalar bekleyenler için “bir şey olmuyor” hissi yaratabilir. Ama aslında olan şey çok ince: iki insanın birbirini yeniden keşfetmesi. Benim için Sabahın Üçü, geceye ait bir kitap. Gürültüyle değil, sessizlikle çalışıyor. Okuduktan sonra insanın içinde hafif bir sızı ve aynı zamanda tuhaf bir huzur bırakıyor. Bu kitap bence “büyük olaylar” anlatan bir roman değil; büyük duyguları küçük anların içine saklayan bir hikâye. Carofiglio burada polisiye kimliğini tamamen geride bırakıyor ve neredeyse çıplak bir anlatımla, bir baba-oğul arasındaki mesafeyi ele alıyor.