ceydaaozeen
Kaşif
Pinokyo, doğduğu andan itibaren özgürlüğün cazibesiyle sorumluluğun ağırlığı arasında savrulur. Yalan söylediğinde uzayan burnu, yalnızca çocuklara verilmiş bir ahlak dersi değildir; insanın gerçeği inkâr ettikçe kendini ele vermesinin güçlü bir simgesidir. Collodi, Pinokyo’nun her hatasında onu affetmez; aksine sonuçlarıyla yüzleştirir. Açlık, yalnızlık, kandırılma ve pişmanlık, masalın karanlık ama gerçekçi yüzünü oluşturur.