ceydaaozeen
Kaşif
Metnin kısa olması beni şaşırttı; çünkü etkisi hiç de kısa sürmüyor. Okuma boyunca dışarıda olan bitenden çok, karakterin içinde olanları izledim. Bazen Aziz Bey’e kızdım, bazen onu anladım; ama en çok da onun yalnızlığını hissettim. Kitap bittiğinde, hikâyeden çok bir ruh hâli kalıyor insanda. Dili sade ama duygusu yoğun. Abartı yok, dramatik numaralar yok; buna rağmen içimde uzun süre dolaşan bir hüzün bıraktı. Benim için bu kitap, “insan bazen kendi hayatının seyircisi gibi hisseder” düşüncesini en yalın hâliyle anlatan metinlerden biri oldu.