Bilge N
Kitapkurdu
"+Annem işteydi ve ben tüm gün güneşin altında yatıp bütün vücudumun güneş yanığı olmasını istedim. -Neden? +Çünkü annemin eve geldiğinde bana krem sürmesini istiyordum. Eğer güneş yanığı olursam onun dokunuşunu hissedebilecektim." Travmaların bir insanın hatta birkaç neslin hayatını nasıl etkilediğine dair akıcı bir roman. Günümüzde çoğu insan iyi ebeveyn olmaya çalışıyor hatta bunun için kaygılanıyor ya bence bu konuda temel alınması gereken noktaya işaret ediyor bu kitap.Çocuklarımız dünyayı bizim gözlerimizde görüyor ve öyle anlamlandırmaya başlıyorlar. Gözlerimizdeki hüzün, neşe, kaygı, korku hepsi onların ruhuna işliyor. Bu yüzden iyi ebeveyn olmak bizim kültürümüzdeki gibi kendini paralamak değil kendini iyileştirmek ve iyi olmaya devam etmekten geçiyor. Kötü evliliklerden mutlu bireyler yetişmiyor. Mutsuz evliliklerin içinde büyüyenler mutlu yuvalar kuramıyor çünkü. Yani evlilik kurumuna herkes kendini iyileştirsin de gelsin bi zahmet.