Raylara Yatan Adam

Tubik

15.02.2026

Yazarın okuduğum ikinci kitabı. Kitabın da son sayfalarını gözyaşları içinde bitirdim. Bazı kitaplar vardır, sadece okunmaz; insanın içine dokunur, kalbinde bir yere yerleşir… Bu kitap benim için öyle oldu. Yazarın kalemi gerçekten çok güçlü. Kurgunun akışı, olayların birbirine bağlanışı ve o derin, etkileyici dili insanı sayfaların içine çekiyor. Okurken sadece bir hikâye okumuyorsunuz; yaşıyor, hissediyor, hatta bazen içten içe sızlıyorsunuz. Bosna’yı, Srebrenica’da yaşanan o büyük acıları anlatırken, bir yandan da insanın en özel yaralarına, ailesi içinde taşıdığı acılara öyle dokunuyor ki bazı satırlarda nefes alıp durma ihtiyacı hissettim. Bu yüzden kitabı çabuk bitirmeye kıyamadım, yavaş yavaş okudum. Çünkü bazı hikâyeler hemen bitsin istemiyorsunuz; biraz daha sizinle kalsın, biraz daha içinize işlesin istiyorsunuz. Gönülden tavsiye ediyorum… Hiç düşünmeden okuyun derim. Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş