selinanter
Hezarfen
“Oysa zaman yaşamın kendisiydi ve yaşamın yeri yürekti. İnsanlar zamandan tasarruf ettikçe, zaman azalıyordu…” Momo, zamanın saatlerle değil, insanın kalbiyle ilgili olduğunu hatırlatan bir kitap. Okurken elimden bırakmak istemedim; çok sevdim. Çocuk kitabı gibi görünse de, alttan alta yetişkinlere hitap eden güçlü bir hikâye anlatıyor. Zamanı nasıl tükettiğimizi, aslında neyi kaybettiğimizi sade ama etkili bir dille gösteriyor. Bazen en basit anlatımlar en ağır soruları sorar; Momo da tam olarak bunu yapıyor ve pek çok “yetişkin” kitabından daha fazla iz bırakıyor. Kitabı bitirdiğimde ise şunu düşünmeden edemedim, Biz de zaman hırsızlarının ellerinden sigaralarını alabilsek, eski güzel günlere dönebilir miyiz..