laedri88
Üstat
Yıllar önce bir arkadaşımdan alıp okumuştum bu kitabı. Aradan çok uzun süre geçmiş unutmuşum. Hiç okumamış gibi tekrar okumak çok keyifli ve heyecan vericiydi. Kitabın sonunda allak bullak oldum diyebilirim. Ahmet ve Mehmet'in kaderlerine, Ahmet'in (Mehmet mi demeliyim) kendi öz benliğini unutup kendini gerçekten Ahmet sanmasına, bir isim benzerliğinden dolayı yıllarca bir zindan köşesinde unutulmuş olmasına çok üzüldüm. Kitapta işlenen cinayetten çok, ana karakterin hikayesi beni derinden etkiledi. Yazar kitabın son bölümünde, okuyucuyu ters köşe etmek için elinden geleni yapmış. Hiçbir şey düşündüğüm gibi çıkmadı. Bölümler bittikçe diğer bölümleri de okuyup hikayeyi kendi içimde yaşadım sanırım. Livaneli'nin en sevdiğim kitaplarından biri oldu.