hasan öztürk
Hezarfen
Uzayda Piknik, uzaylı temasını bir “anlam” vaadi olmaktan çıkarıp insanın kendini evrenin merkezine koyma alışkanlığıyla alay eden bir roman. İnsanın o hadsiz kendini beğenmişliğini hedef alan, kozmik kayıtsızlığı merkeze alan sert bir anlatı. Bölge’de kalan bir yığın “çöp” üzerinden bilimin çaresizliği, açgözlülük, fırsatçılık, uyum çabası ve uyumsuzluk temaları soğukkanlı bir berraklıkla ele alınıyor. Bu yönüyle Uzayda Piknik, klasik bir bilimkurgu olmaktan çok, Vonnegut’a göz kırpan güçlü bir sosyolojik okuma sunuyor.