Şemsi Kurt
Kaşif
"Her şeye rağmen yaşamaktan vazgeçmeyen "o" kadına" diye başladı "Yaralar vardır hayatta, ruhu cüzzam gibi yavaş yavaş ve yalnızlıktan yiyen, kemiren yaralar" diye bitti. Araya hayatın bir çok duygusu bir sürü hâli pür melali yansıdı. Hepsini yazmaya kalksam kitaptan uzun kitap olacak. Olabildiğince yalın olabildiğince çarpıcı. Yaralanmadan önce yaraları sarmaya çalışın der gibiydi. Devamı kitap sayfalarında....