H. K.
Kaşif
Kitabı ilk kez yıllar önce okumuştum. Hayalleri olan bu genç yalnızca yeme-içmeye dair bir açlık çekmiyordu, her anlamda yoksundu. Okurken bu hale çareler düşünüyordum ancak işlerin iyi gitmesi çok kısa sürüyor ve genç adam yine müthiş bir ıssızlığa, çaresizliğe gömülüyordu. Sanırım, kitabı okurken sadece açlık üzerine empati kurmak yerine bütüncül bir şekilde karakteri özümsemeye çalışmak anlamlı olan. Şahsi olarak bunu tekrar ve bugünkü zihnimle deneyimlemek istediğim için aldığım bu kitabı, derinine inmeye gönüllü herkese tavsiye ediyorum.