Moon Stone
Kaşif
3.kitabın ikinci hikayesi, yani serinin (umarım şimdilik) son hikayesi ve aslında kitabın arka kapağında yazan değil, 2.kitabın arka kapağında yazan hikaye. Hikayeler karışmış kısaca. Yazar çocukluğumuzun mahalle hayatını (çoğunlukla kadın ağırlıklı olanı) o kadar iyi gözlemlemiş ya da hayal etmiş ki sanki ben de o bahçede oturuyormuşum gibi hissettim (gelsin börekler gitsin dolmalar). Sonuna kadar insanı merakta bırakan bir hikayeydi. Hikayede ayrıca sizin yaşadığınız şehrin ve bildiğiniz yerlerin de geçmesi "evet Zeki Müren de bizi görüyormuş" hissi uyandırıyor. Çok teşekkürler, yine teşekkürler. Tekrar yazacağım; lütfen seriye devam edin lütfennn:)