ŞULE SARPKAYA İREZ
Üstat
Sevgili Arsız Ölüm ile gönlüme taht kuran Latife Tekin‘in okuduğum ikinci kitabı.Bir taşranın sanayileşmesi üzerine işçilerin ve kadınların çektiği cefaları iğneleyici bir üslupla ve kendini has kalemi ile gözler önüne sermiş yazar.Hapisten yeni çıkmış bir adamın üvey kızını arayışı gibi görünse de hikaye;aslında çehresi değişen gelişmemiş bir halkın üzerinden kazanımlar elde eden kodamanların karlarına kar katarken sesi çıkmayan,ezilen işçi ve kadınların hayatlarının değersizleştirilmesini eleştirel bir dille anlatır.Kitap akıyor evet ancak çoğu zaman okur kendini kaybediyor.Okurun kendini akışta tutması biraz zor ki bu da büyülü gerçekliğin sanıyorum ki en has özelliği.Genel olarak sade bir çerçevede,az karakterle dönmüş hikaye.Yine de yan karakterlerin hikayenin neden bu kadar içinde olduğunun amacını çözmek biraz zor geldi bana. Akışın içindeki ufak makaleleri çok sevdim.Ayrıca fabrika kurallarına karşı kendince direnişte olan kızın yazdığı notlar yerinde ve ne yazık ki trajikomik!