laedri88
Üstat
İnsan neyi unutmak ister, unutmak için çabalarken neyi zihnine nakış nakış, silinmez bir şekilde işler? Asıl mesele gerçekten unutmak, yaşananları bir çırpıda yok saymak mıdır? Yoksa tüm duygularını her bir zerrenle hissedip, gerektiğinde o acının yasını doya doya, hakkını vererek tutmak mıdır? Kitabın başlarında, özellikle de başkarakterin eşini aldatmış bir kadın olması sebebiyle konunun beni çok sarmayacağını, hikayeyle bağ kuramayacağımı düşünmüştüm. Ancak sayfalar ilerledikçe bu düşüncem tamamen değişti ve roman adeta su gibi akıp gitti. Yazarın en büyük başarısı, psikolojik süreçleri ve zihinsel uygulamaları okuyucuyu asla boğmadan, didaktik bir dile kaçmadan hikayenin dokusuna harika bir şekilde yedirmesi olmuş. Okurken kendimi sürekli karakterin içsel yolculuğuna eşlik ederken buldum, çok fazla cümlenin altını çizdim. Kalemiyle kurduğum bu bağdan sonra, yazarın diğer kitaplarını da kesinlikle okuyacağım.