Bahçıvan ve Ölüm

Şemsi Kurt

03.03.2026

Defalarca erteledim. Okumamak için çok çaba harcadım. Belki de başımdan geçenlerin farkında olduğumu sanıyordum. Ondandı bu üşengeçliğim. Kitabın türünü yazar gibi ben de bulamadım. Ama acıyı gördüm. Elimde tuttum. Kederi yaşadım. Sonunu bile bile yaşama tutundum. Yasımı tuttum. Benim babam bir bahçıvan değildi. Ama O da artık bir bahçe. Ben de birgün bir bahçe olacağım. İnsan öldüğünde ardında çiçekler kalmalı. Sardunyalar kiraz ağaçları... Kardelenler açmalı... Yaşamak bir rüya gibi geçip gitmeli. Her bedende hayatı taşımalı insan. Kırmamalı incitmemeli hayatı... Bana bunları hatırlattığı ve farkındalık kazandırdığı için yazara ve kitaba çok şey borçluyum. Yüreğine yazmayı sevenlere tavsiyemdir. Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş