Mehmet Poyraz
Kitapkurdu
Söz konusu bu eser masalla gerçeğin ince çizgisinde yürüyen, sembollerle örülü zarif bir anlatıdır. Yüzeyde bir çocuğun dileği vardır. Derinde ise büyümenin sessiz sancısı. Mehmet’in ağaç evi, yalnızlığın ve hayal gücünün göğe uzanan metaforu olarak karşımıza çıkar. Kaybolan oyuncaklar çocukluğun geride kalan masumiyetini, sandıktan çıkan kitap ise zihinsel uyanışı simgeler. Yazar, didaktik olmadan öğretmeyi seçer, sezdirir, bekletir ve düşündürür.