Bahar  Akan
Kaşif
Bana göre El Kızı romanının en çarpıcı yanlardan biri, kadınların birbirine yönelttiği sertlik. Erkeklerin baskısı zaten toplumun görünür yüzü; ama kadınların birbirine yaptığı, daha keskin ve daha derin yaralar açıyor, erkeğin yaptığı zulme de alan tanıyor hatta buna teşvik ediyor. Kıskançlık, dedikodu, dışlama ve acımasız yargılar, romanın kadın karakterlerinin etrafında şekilleniyor. Bu durum, kadınlar arasında dayanışma yerine rekabetin öne çıktığı bir toplumsal düzenin acı sonucu. Orhan Kemal, kadının kadına yaptığı kötülüğü erkeğin bile yapamayacağı kadar keskin bir gerçeklikle işliyor. Böylece roman, sadece sınıfsal eşitsizlikleri değil, kadın dayanışmasının eksikliğini de sorgulatıyor ki beni en çok sinirlendiren buydu. Kadın kadının yurdu olamadığında, toplumun en derin yarasını kendi elleriyle açıyor. Ve bu yara kapanmadıkça, kadın özgürlüğünün yükünü ağırlaştıran yine kadınların birbirine yüklediği zincirler oluyor. Gerçekten çok üzücü.