giz~
Kaşif
Yazardan okuduğum dördüncü kitaptı ve bu kez bitirdiğimde kendimi yazara mesafeli buldum. Eş olarak Fournier'e bir mesafeydi bu. Tanıdık bir erkek figürü çıktı bu kitapta karşıma, ilgi ve takdir bekleyen, düz ve kendisinin de belirttiği gibi egoist. Bunu "Telefonlar ve mektuplar çoğunlukla bana geliyordu ama asla sende bir kıskançlık görmedim. Tersi olsaydı muhtemelen ben senin kadar olgun davranamazdım." cümlesinden de anlıyoruz. Yas ve anma kitabı olmasının yanı sıra suçluluk duygusuyla yazılmış bir nevi günah çıkarma da var(bence). Dili ve anlatımı yine güzeldi. "Birlikte çok eğlendik biz." cümlesi ayrıca hoşuma gitti. Huzur içinde ol Sylvie.