El Kızı

Şemsi Kurt

08.03.2026

Kötüyle iyinin savaşı hiç bitmeyecek. Roman sanki yıllar öncesinden değil de paralel bir evrenden yansımış gibi. Kötülüğün bilinçsiz de olsa hep organize olabildiğine şahit olacaksınız. Oysa iyilik biraz da iletişimsizlik nedeniyle sürekli tek başına kalıyor. Ya da tek başına kalmak zorunda bırakılıyor. Karakterleri ile yaşayan bir roman. Naciye ve Hacer karakterleri günümüz yapısına çok iyi örnekler olarak işlenmiş. Olduğunu gizleyip olmadığını yaşamaya çalışan ya da gösteren karakterler. İyinin çabası her zaman kötüyü alt edemiyor. Bir bakıyorsunuz Mazhar ilkeleriyle duruşuyla iyi biri olarak karşınıza çıkıyor. Sonra ilkel insan özellikleri ile kurduğunuz düşü paramparça ediyor. Kurgusu ve karakterleri ile çoğu okuyucuya "arabesk" etkisi vereceğini inkar edemem. Ama karakterleri ve kurguyu günümüze uyarlamaya çalışarak okuyunca etkiden hızla uzaklaşıyor ve kısa bir zaman yolculuğuna çıkıyorsunuz. Mendilleri hazır edip kemerlerinizi sıkıca bağlayın. Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş