İzzet Eroğlu
Kaşif
Adıyaman Besni’den başlayan ilginç bir hayat hikâyesi. Eski Besni, Şanlıurfa ve Diyarbakır’a dair önemli sosyolojik gözlemler dikkati çekmektedir. Küçük bir kasaba olan Besni’nin kendine özgü bir kültürel hayatı dikkati çekmektedir. Maalesef betonlaşma ile birlikte çoğu yerde olduğu gibi eski canlı kültürel hayat yoz ve ne idüğü belirsiz bir şekle dönüşmüştür. Yazarın eğitime atıldığı yıllar Demokrat Parti’nin iktidara geldiği yıllar olup bu yıllardaki dine susamışlık dikkati çekmektedir. Besni’de başlayıp akademisyenliğe uzanan mücadelelerle geçen ilginç bir hayat hikâyesi okunmayı hak etmektedir. Zaman zaman yer alan tekrarlar ve yakın zamana dair kısımlardaki didaktik üslup okuyucuyu rahatsız etmektedir. Yazar mümkün olduğunca siyasetten uzak durmaya çalışmış veya siyasete mesafe koymuş olmakla birlikte son yirmi yıla eleştirel bir bakış açısı getirmemesi dikkatlerden kaçmamaktadır.