A.e. Şeker
Kaşif
Kitabı okurken "Dünya hayatı bir oyun ve eğlenceden ibarettir" ayetini tefekkür ederek okunmasını tavsiye ederim... Kitapta geçen 'lunapark' metaforu aslında bu ayette geçen 'eğlenceyi' anlatıyor. Dönüp bu şekilde bakıldığında hikayedeki tüm taşlar yerine oturuyor. Asıl mesaj alınıyor... Ayrıca yazar bu eseriyle modern hayatın insana zoraki getirdiği kimlikleri anlatıyor. Lunaparktaki aynalardan bahsettiği kısımda ise karakter bu dayatılan kimliğe karşı çıkmak adeta "bu ben değilim" diye haykırmak istiyor..