Meltem Dağcı
Kitapkurdu
Limen Labirenti’ni okurken gerçekten bir mekânın içinde kaybolmuş gibi hissettim. Özellikle koridorlar, kapılar ve odalar arasında ilerledikçe merakım arttı. Kitap aynı zamanda insanın zihnine, bilinçaltına ve o “arada kalmış” hislere dokunan bir deneyim gibi geldi bana. Echo’nun yaşadığı belirsizlik ve sıkışmışlık hissi okura da çok iyi geçiyor. En çok da geri dönüşün olmaması ve sürekli ilerlemek zorunda kalma fikri etkiledi beni. Bitirdiğimde, sanki ben de o labirentten yeni çıkmışım gibi bir his kaldı.