Kevser acar
Kaşif
Şampanyadaki Zehir kitabının ilk yüz sayfasını okurken açıkçası çok etkilenemedim. Ancak büyük bir Agatha Christie hayranı olarak hikâyenin kötü olamayacağına inanıp okumaya devam ettim. Zaten genelde yavaş başlayan kitapların finalinin güçlü olduğunu düşünürüm ve bu kitap da tam olarak öyleydi. Sonlara doğru hikâye gerçekten etkileyici bir hâl aldı. Sadece Hercule Poirot’nun olmaması biraz eksiklik hissettirdi ama buna rağmen akıcı ve keyifli bir okuma sundu.