laedri88
Üstat
Hacim olarak ince, ancak yüreğinize, ruhunuza kattığı anlam bakımından oldukça ağır bir eser. Yaşananların gerçek olduğunu bilerek okumak, ruhumu lime lime etti. Kitabın son sayfasını kapattığımda, içimden bir şeylerin koptuğunu hissettim. "Nasıl olabilir?" dedim, "Bir insan öz evladına bunları nasıl yapabilir?" Anne-baba çocuğa fiziksel ve zihinsel şiddet uygulamakla kalmamış, diğer çocukların bu zavallı çocukla kardeşlik bağı kurmasına da mani olmuşlar. Onların yaşadıkları da ayrı bir travma. Çocuğu kurtarmaya çalışan öğretmenle özdeşim kurdum en çok. Her şey alenen bu kadar ortadayken, kimseyi çocuğun şiddet gördüğüne ikna edemedi. İnsanın içinde hiç kapanmayacak bir yara izi... Okuması çok akıcı, kabullenmesi zaman alıcı... Ruhumuzu bin parçaya ayıran ve her bir parçayı ayrı yere bırakıp, un ufak eden bir kitap.