Fatma Çiçek
Hezarfen
Bu kitap bende garip bir his bıraktı. Okurken bir yandan Grenouille’ün yeteneğine hayran kalıyorsun, bir yandan da yaptığı şeyler giderek rahatsız edici bir hâl alıyor. En ilginç yanı ise, onun dünyayı kokular üzerinden algılaması—okurken sanki sen de görmeden, sadece koklayarak yaşıyormuş gibi hissediyorsun. Bence kitap sadece bir hikâye değil; kimlik, takıntı ve ‘var olma’ ihtiyacı üzerine çok sert bir sorgulama. Grenouille karakteriyle bağ kurmak zor ama bir şekilde onu anlamaya başlıyorsun ve bu da insanı en çok rahatsız eden kısım oluyor. Kısacası, Koku bittiğinde aklında kalan şey olaylardan çok hisler oluyor. Rahatsız edici, tuhaf ama kesinlikle unutulmayan bir kitap.