Son Ada

müslimat özçalış

23.03.2026

Livaneli, Son Ada ile aslında bize bir ütopya değil, insan doğasının en çıplak halini sunuyor. Huzur dolu bir adanın, tek bir kişinin düzen getirme hırsıyla nasıl bir kaosa sürüklendiğini okurken, toplumsal hafızanın ve vicdanın önemini bir kez daha sorguluyor insan. Güç, otorite ve doğa arasındaki o ince çizgiyi ustalıkla işleyen yazar, Martılar üzerinden kurduğu alegoriyle hafızalardan silinmeyecek bir anlatı sunmuş. Sadece bir ada hikayesi değil, bir insanlık panoraması.

Sepetim

Paylaş