Beni Asla Bırakma

YsmnByk87

23.03.2026

“Beni Asla Unutma”yı okurken bir şeylerin yanlış olduğunu hissediyorsun ama tam olarak adını koyamıyorsun. Kathy, Ruth ve Tommy’nin Hailsham’daki çocuklukları masum, sakin ve neredeyse huzurlu… ta ki onların organ bağışçısı olarak yetiştirilen klonlar olduğunu fark edene kadar. En can yakıcı olan ise bu gerçeği kabullenmiş olmaları. Kaçmıyorlar, isyan etmiyorlar; seviyorlar, bağlanıyorlar, umut ediyorlar. Ishiguro’nun acıyı bağırmadan anlatışı, hikâyeyi çok daha sarsıcı kılıyor. Bu kitap bana şunu hissettirdi: İnsan, kaderini sorgulamayı bıraktığında trajedi sessizce başlıyor. Bitirdikten sonra insanın içinden kolay kolay çıkmayan, soğuk ve unutulmaz bir roman. Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş