YsmnByk87
Üstat
Tarık Tufan’ın “Geç Kalan” romanı beni içten içe sarsan, sessiz ama derin bir yolculuğa çıkardı. Kitap, hayatın ağırlığını sessizce taşıyan insanların hikâyesi gibi… Bir yanda geçmişin yükleri, diğer yanda kaçırılmış fırsatlar. Romanda karakterlerin iç seslerini okurken kendi içimde dolaşır gibi hissettim. Tufan’ın dili yine çok sakin ama bir o kadar acıtan cinsten; her cümlede insanın canını usulca yakan bir duygu var. Hikâye, hayatın içinden kopmuş parçalar gibi ilerliyor; yalnızlığı, pişmanlığı, geç kalmışlığı o kadar gerçek aktarıyor ki kendimi zaman zaman durup düşünürken buldum. Bazı kitaplar biter ama hissi kalır ya, Geç Kalan tam öyle bir roman. Hem sarsıcı hem de insana kendini hatırlatan bir tarafı var. Tarık Tufan’ın samimi anlatımını sevenlere mutlaka tavsiye ederim.