nuraytakazdrms
Üstat
Kitabı okurken içim karardı resmen. Baştan sona kadar karamsarlık, umutsuzluk ve yoğun bir içsel hesaplaşma hâli hâkimdi çünkü. Kitap “Kusursuz çocuk gerçekten kusursuz mu, yoksa bir psikopat mı?” sorusu etrafında ilerlediğinden, bu belirsizliğin beni sürekli tedirgin ettiğini söylemeliyim. Ayrıca annenin düşünceleri, çaresizliği ve korkuları beni derinden etkiledi. Onun yaşadığı psikolojik baskıyı hissederek okudum ve açıkçası onun yerinde olmak istemezdim—zaten kimse istemez. Dışarıdan bakıldığında son derece zeki ve yakışıklı bir oğlunuz var, ama? İşte o “ama”ların beni baya bi gerdiğini söyleyebilirim. Freida McFadden’ın bu kitabı, hiç şüphesiz şimdiye kadar okuduğum en güzel eserlerinden biriydi. Kitap, rayların üzerinde hızla ilerleyen bir tren gibiydi; duraksamadan, temposunu kaybetmeden, son sayfaya kadar soluksuz bir şekilde akıp gitti. Kesinlikle okuyun.