Ahmet Paşhan
“Şimal Yıldızı” kolay okunan bir felaket hikâyesinden ziyade okuru konfor alanından söküp atan, rahatsız eden bir roman. Yazar, kıyametin kendisini anlatmak yerine sonrasında kalan insanın iç çöküşüne odaklanarak daha zor bir yolu seçmi. Ve bence bu riskli tercih çoğu yerde karşılığını veriyor. Romanın asıl gücü atmosferinde. Sisli, boğucu ve sürekli bir tedirginlik hissi... Ancak yer yer tempo düşüyor ve bazı bölümlerde anlatı, etkisini tam zirveye taşıyamadan geri çekiliyor. Ya da ben bol aksiyon seven biri olduğumdan bana öyle geliyor. Bence bu eser, derdi olan bir roman. Sadece hayatta kalmayı değil, insan kalabilmeyi sorguluyor. Okuduktan sonra zihinde güzel bir tat kalıyor... Ki asıl mesele de bu.