okurnotları
Kaşif
Tek başına bir fidan, bozkır gibi bir yerde büyüyor. Büyüdükçe de sorgulamaya başlıyor: “Ben buraya nasıl geldim? Neden tek başınayım?” Daha sonra hayvanlar tek tek gelip onunla konuşuyor. Meğer bir keçi armut yerken ağzından düşen bir çekirdek toprağa düşmüş; bir karınca da onu yuvasına taşımış… Hikaye böyle başlıyor. Devamında hayvanların ona yuva yapması, arkadaşlık etmesi gibi olaylar anlatılıyor. Hikaye biraz uzun olsa da genel olarak beğendim. Ancak o fidanın oraya bilinçli bir şekilde, bir niyetle dikilmiş olması bana daha hoş gelirdi. Kimse olmasa da bir hayvan istifade etsin, faydalansın diye düşünülmesi… Mesela bir yolcu geçerken onu ekseydi ve hikaye böyle başlasaydı, bence daha anlamlı ve hoş olurdu.
eceliebru
eceliebru 10 Nisan 2026
okuduğumda sizin gibi düşünmedim. çocuklar zaten insanların tohum ekebildiğini ve fidan dikebildiğini biliyor, doğada bir hayvan tarafından taşınan tohumun koca bir ormana sebep olacağı fikri onlar için yeni bir bilgi olduğunu düşünüyorum.
okurnotları
okurnotları 11 Nisan 2026
Aslında ben de hikâyenin doğanın döngüsünü anlatma amacını anladım. Sadece kendi bakış açımdan, hiç kimsenin olmadığı bir yerde bile “belki bir gün birine faydası olur” düşüncesiyle bir tohum ekilmesi fikri bana daha anlamlı geldi. Yorumum, hikâyeyi küçümsemek için değil; bu güzel mesaja farklı bir açıdan bakmak içindi. Sonuçta hepimizin aynı hikâyede başka bir anlam bulması da çok kıymetli. Sevgiler.