Sudenaz Bozkurt
Kaşif
Fyodor Dostoyevski’nin Suç ve Ceza romanı bence sadece bir “suç hikâyesi” değil, insanın kendi vicdanıyla verdiği en ağır savaşın anlatımı. Raskolnikov karakteri başta çok keskin ve kendinden emin biri gibi görünüyor. Kendi kurduğu teoriye inanıyor: bazı insanlar “üstün”dür ve kuralların dışına çıkabilir. Ama işte asıl olay tam burada başlıyor. Suçu işledikten sonra fiziksel bir ceza almadan önce, kendi zihninde ve vicdanında parçalanmaya başlıyor. Yani kitap aslında şunu çok net gösteriyor: insan bazen en büyük cezayı kendine verir.