Ayşe Esra Şen
Kitapkurdu
Herkes annesine ulaşırsa ne olacak acaba diye sorgulayarak okumuş ama bence bu kitapta asıl mesele yazarın annesine ulaşması değil, “annesine o kadar zaman sonra neden tekrar ulaşmak istiyor” sorusunu anlamak. Yıllar sonra ne yapmış olursa olsun annesinin onu sevmekten vazgeçmeyeceğine inanmak istiyor; “annem o kadar da beni silmiş olamaz” diyor ve acı gerçekle yüzleşince de aslında gerçekten kendiyle baş başa olduğunu anlıyor. Yazarın bu sade ve içten anlatımı hem kalbime hem de ruhuma dokundu. Psikolojik analizleri o kadar güçlüydü ki kendimden de birçok şey buldum ve kitabı bitirdiğimde gözlerim doldu, çünkü artık gerçekten yalnız olduğunu anlamıştı. “Dürüst bir konuşma, karşılıklı anlama çabası, aydınlatıcı bir sohbet yaşamın anlamsızlığını, boşunalığını, temel varoluşsal durumumuzun sıkıntılarını hafifletir; gücümüz dahilinde olan, elimizden gelen pek az şey var, bu onlardan biri.”