Fatma Çiçek
Hezarfen
Yazar ile ilk tanışmam bu kitap oldu.Hikâye klasik bir gerilim gibi başlıyor gibi hissettiriyor ama sayfalar ilerledikçe olayların altındaki katmanlar yavaş yavaş açılıyor.Karakterlerin psikolojisi o kadar iyi işlenmiş ki,kime ne kadar güvenmen gerektiğini sürekli sorguluyorsun.Tam “çözdüm” diyorsun,yazar ince bir hamleyle tüm düşünceni tersine çeviriyor. Feeney,karakterlerini gri yazmakta çok başarılı.Ne Adam tam bir kurban,ne Amelia tam bir masum… İkisinin de sakladıkları var,ikisi de kendi oyununu oynuyor.Atmosfer müthiş.O kar fırtınası, elektriklerin gidip gelmesi, evin izole havası… Sayfaları çevirirken ben de onlarla birlikte o evde mahsur kalmış gibi hissettim.Gerilim dozu hep yüksek ama bağıra çağıra değil,sinsice ilerliyor.Kitabı kapattığımda hem şaşırdım hem de “yazar beni çok güzel oynattı” diye gülümsedim ve kitabı bitirdiğimde bir süre boş boş düşündüm. O “ters köşe” hissini güzel veren kitaplardan biri.Psikolojik gerilim sevenler için kesinlikle şans verilmeli.