yaban kolcusu
Üstat
Hikayeci Tavşan'ın anlattığı hikaye güzel ve içinde birçok düşünce işlenmiş. Ama hikâyeyi anlatan tavşan, kendi tahkiye ettiği(uydurduğu) hikâyeden onun ana fikrinden hiç nasiplenmemiş. Doğrusu Tavşan'ın tutarsız ve tamahkar mizacı için; su testisi su yolunda kırılır misali bir musibet, bir ders -Tavşan hakkında- beklerdim. Yazar burda ne düşündü onu da anlamadım. Otelinde bir gün fazla kalsınlar ve kendisi de para kazansın diye tüm kötürüm hayvanlara hayalî bir adanın varlığı ve oradaki rüya gibi bir hayatın güzelliğinden bahseden bir Tavşan. En sonunda -Kerizler nasıl da yuttular demediği kaldıydı bi- Keşke Tavşan karakteri bilge, hakikat konuşan, gizemli ve Sözü Muteber biri olsaydı. Anlattığı Hikâyede böyle bir karakter var; ama kendi ise bunun aksi. Bu çelişki üzerinden verilen bir ana fikir de yok, orası mühmel kalmış. Tüm bunlar ile birlikte kurgu akıcı ve ardını merak ettirici. Kurgu içinde kurgu gibi bi yapı var kitapta.