Veysiye Yavuz
Kitapkurdu
"gerçekten bir anım yok ki sen yanımda olmayasın. bir manzaram yok ki, güzelse seninle paylaşmak istememiş olayım.” en güzel satırlarından biri buydu. böyle birkaç tane güzel satır olsa da çoğunlukla kahraman tazeoğlu okuyorum hissi geldi. ilk gördüğümde kitabın kapağını çok sevmiştim. alırken arka kapağında yazılanları okumamış, başlarken okuduğumda güzel bir kitap diye heveslenmiştim ama birkaç cümlesi hariç hiç sevmedim. en çok sevmediğim bölüm tanrının günlüğü oldu. tetikleyici cümleler, felaket senaryoları var. yargı makineliği yaptığı yerlerde o kadar çok sinirlendim ki. babası psikiyatrist olan, bu alanda master yapmış biriyle bağdaştıramadım. sağlıklı yetişkin tarafımı korumaya çalıştığım bugünlerde şartellerimi attıran bir kitap oldu.