Tuğçe ateş
Kaşif
Sosyal medyadan takip ettiğim bir psikiyatristin paylaşımında gördüm kitabı.beğendiğini belirtiyordu hekim.” kimmiş bu yazar, neymiş bir alayım da okuyayım.zaten odaklanmak da zorlanıyorum.incecik kitap rahat rahat okurum.” diye düşünürken aşırı keyif aldığım bir okuma oldu.ana karakterimiz bay Doppler klişelere sığamayacak kadar sempatik (bir sabah uyandım ve sahip olduğum her şeyi tüm titrlerimi ve sorumluluklarımı bırakıp kendimi ormana vurdum adamı) bir kişi.mizahi yönünü öyle tatlı aktarıyorki yazar, sanki inceden bir umursamazlık hem yazarımızda hem bay Doppler de aynı ölçüde var gibi.bir trajediye dönüşebilecek aşırı dramatize edilebilecek bir hikaye ,varoluşsal,psikolojik,toplumsal ve hatta inceden politik doneleri mizahla harmanlayıp önümüze bırakılıyor.sunulmuyor bırakılıyor.sanki yazarımızda dilersen okursun ey okuyucu modunda.istersen oku ,istersen kendini ormana vur.