Can Arat
Kaşif
Çok da bilmediğimiz bir temel argüman olmasa da aslında kurumların ülkelerin refahlarına etkisini çok bütüncül bir anlatıyla ortaya koyuyor. Neden ve nasıl Nobel aldığı çok açık. Sadece savunduğu fikre istinaden değil, bunu son derece başarılı şekilde yapabilmesi esas sebep. Teorileri bolca örnekle farklı açılardan desteklenmiş. Hatta belki de fazlaca tekrara düşülmüş, fazla örnek konuya dahil edilmiş bile denebilir. Kapsayıcı kurumlar ve sömürücü kurumlar arasındaki farklar bilhassa önemli kısmıydı bence. Burada elbette bir enigma olan Çin de konuya dahil oluyor. Çin'in büyümesini genel olarak herhangi bir oranda kurumsallaşmanın, sömürücü bile olsa sömürücülere de avantaj sağladığı için büyümeyi destekler nitelikte olmasıyla açıklıyor ve Çin'in önümüzdeki dönemde de pek kapsayıcı kurumlara dönüşünün olası olmadığından, bu durumda yaratıcı yıkıma müsait olmayacağı ve bir noktada da geride kalacağı, sürdürülebilir bir büyüme sağlanamayacağı görüşünde.