harputelazig
Üstat
Mark Twain’in Felsefi deneme ve diyalog türünde, insan doğası üzerine sorgulayıcı türündeki kitabıyla Yorumum: Yazar bu kitabında klasik mizahından ziyade daha sert, daha sorgulayıcı bir ton kullanmış. Egoizm özgür irade mizaç gibi unsurları inceleyerek insanın tamamen bencil bir varlık olduğunu savunuyor. Ona göre yaptığımız en “iyi” davranışlar bile aslında kendi içsel tatminimizi sağlamak için. Yani yardım etmek, fedakârlık yapmak, hatta kendini feda etmek bile özünde egoist bir motivasyondan geliyor. Kitapta ilerledikçe şunu fark ettim: Twain insanı küçümsemekten çok, onu çıplak bir gerçeklikle anlatmaya çalışıyor. Bizi rahatsız eden şey de bu zaten. Kendi davranışlarımızın arkasındaki gizli nedenleri sorgulamaya başlayınca, bazı durumlarda hak vermemek zorlaşıyor. Yine de ben tamamen katıldığımı söyleyemem. İnsan sadece çıkar peşinde koşan bir makine değil. Empati, sevgi ve karşılıksız gibi görünen davranışların da gerçekten var olduğuna inanıyorum.Net cevaplar vermeyip sorduruyor