Büyüdüm Ben!

Bltgmz

21.04.2026

Şermin Yaşar’ın kelimeleri bana hep aynı şeyi yapıyor: İçimde unuttuğumu sandığım bir çocuğun elinden tutup beni geçmişe götürüyor. Yeni kitabını beklemek biraz da o çocuğa yeniden kavuşmayı beklemek gibi… *Telefon Melefon Yok*’ta gülerken aslında hatırladım; neyi kaybettiğimi değil, hâlâ içimde neyin yaşadığını. Şimdi yine o tanıdık sesin, o içten bakışın satırlara sinmesini, kahkahaların arasına saklanmış o ince sızıyı hissetmeyi diliyorum. Bizi hem güldüren hem de içimizde bir yerlere sessizce dokunan o dünyaya yeniden davet edeceğine inanıyorum. Şermin YAŞAR yalnızca yazmıyor; hatırlatıyor, sarıyor, iyileştiriyor… Yüreğine sağlık. Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş