zafer saraç
Hezarfen
Her tatilin çocuğun dimağında uyandırdığı etki geçmişe gidildikçe benzeşir. Esasında seksenli doksanlı yılların insanının yaşadıkları ana hatlarıyla aşağı yukarı aynıdır. Nostaljik anlatılar ortak kodlar üzerinden oluşturulursa etki alanı genişler. Eriş’in dili geçmişe çok iyi ayna tutar. Devrin sosyal havasından ziyade insan ilişkileri akrabalık bağları, mahalle kültürüne yapılan vurgular Anadolu insanının ne kadar doğru bir biçimde çözümlendiğini de akla getirir. Yine çocuğun gözünden yapılan aktarımların gerçekliği, çocuksu saflığın ne derece etkili olduğunu kanıtlar niteliktedir. Hayatın zorluklarına, sosyal sorunlara, ailevi problemlere vs. rağmen bulaşıcı mutluluğun nasıl salgın halinde insanların yüzünde tebessüm oluşturduğunu Eriş’in o kendine has üslubundan anlamak mümkündür. Eriş ilk aşamada yerliliği, ikinci aşamada yaşanmışlığı ve doğallığı, son aşamada mutluluğun anlatısını vererek okurunu farklı noktalardan öyküsünün merkezine çekmesini bilir. Daha ne olsun.