Zehra Dağüstün
Üstat
Sinclair Lewis, bu romanda 'Ana Cadde'yi bir mekan olmaktan çıkarıp bir zihin yapısına dönüştürüyor. Carol’ın sanatı, kültürü ve değişimi küçük bir kasabaya getirme çabası, aslında insanın kendi yalnızlığına ve bağımsızlığına sahip çıkma mücadelesidir. Kitap, toplumsal uyumun bazen nasıl bir ruhsal hapishaneye dönüşebileceğini keskin bir ironiyle anlatıyor. Bireyin, kendisini anlamayan bir kalabalığın içinde 'kendi olma' savaşını ve bu savaşın kaçınılmaz melankolisini çok iyi hissettiriyor. Kitap sanırsam nobel ödülüne de layık görülmüştü, gerçi nobel alıp almaması asla bir kitabın kalitesini belirlemiyor ama ilgilisine duyurulur.