kitapsevenmuallime
Hezarfen
Seok-u, koltuk değnekleriyle yürüyen engelli sınıf arkadaşı Yeongtaek’in çantasını her sabah okula, okul bitiminde de evine taşımakla görevlendirilir. Başlangıçta bu durum Seok-u için sadece öğretmeninin verdiği bir “görev”dir. İki çocuk yolda birbirlerine hiç eşlik etmez, aralarında bir bağ yoktur. Ancak bu çanta taşıma rutini, zamanla ikisi arasındaki mesafeleri eritir. Zorunluluktan doğan bu sorumluluk, empati ve anlayışla harmanlanarak yürek ısıtan bir dostluğa dönüşür. Sadece engelli bireylerin yaşadıklarını değil, onların en yakın çevresindekilerin de neler hissettiğini, onları fark edebilme ve anlayabilme adına çok kıymetli bir eser. Zorunluluktan doğan bir sorumluluğun, nasıl samimi bir arkadaşlığa evrildiğini görmek çok etkileyiciydi. Empati kurmayı öğreten, sadece anlatısıyla değil çizimleriyle de sıcak ve yüreğe dokunan bu güzel hikâyeyi 5. sınıftan itibaren tüm öğrencilere ve okumayı seven herkese içtenlikle tavsiye ediyorum, yüreğinize dokunacak