banu81
Kaşif
Antabus benim için sadece bir roman olmadı; okudukça içime dokunan, yer yer rahatsız eden ama bir o kadar da gerçekliğiyle sarsan bir hikâyeydi. Seray Şahiner’in dili o kadar sahici ki, karakterlerin yaşadıkları neredeyse gözümün önünde canlandı. Kitapta en çok etkilendiğim şey, hayatın o sert ve filtresiz halinin bu kadar açık anlatılması oldu. Bazen okurken içim sıkıştı, bazen “bu kadar da olur mu?” dedim ama aslında tam da bu yüzden gerçekti. Karakterlerin çaresizliği, öfkesi, kırılganlığı bana çok geçti. Benim için Antabus, konfor alanının dışına çıkaran bir kitap oldu. Herkesin kolay kolay yüzleşmek istemeyeceği duyguları önüme koydu. Bitirdiğimde içimde bir ağırlık vardı ama aynı zamanda “iyi ki okudum” dediğim türden bir iz bıraktı.