hsabah
Üstat
İnsanı soytarılaştıran acıları mıdır? Terk edilmişliği, ötelenmişiliği,bir köşeye bırakılıp görmezden gelinmişliği mi? İrfan Yalçın anlatıdaki duygu atmosferini öyle kuruyor ki, içinizin şişiyor ve kendinizi kızarken buluyorsunuz? Ama kim haklı, bunu bilmemiz imkansıza yakın. Belki de umudun yaşattığı bir adamın çaresizce yazdığı; cevapsız kalan mektupları ve yakaran durumu fazlasıyla can acıtıcı… Bi olay var mı anlatıda; yok .. Böylesi bir anlatımı kurgulamak da çok zor bu yüzden yazarın hakkını vermek lazım. Umudun hastalık haline geldiği,çaresizliğin soytarılık (belki de maske) ardına saklandığı ve kimsesiz kalan adamın tutunduğu tek dal mektupları… Kızı bir mektup yazsa adam belki ölüverecek,hayatla ilgili başka bir amacı kalmayacak. Soytarı olmak çok güç… Hele saklanacak bir yürek bile yoksa…