Savaş ve Açlar

Sena Özbek

28.04.2026

Bu kitaba yorum yapmak o kadar zor ki.. koca bir yükün altında kalmış gibi hissediyorum kendimi, hangi kelimeyi yazsam utanır devam edemem gibi geliyor . O yüzden karakterlerin diliyle anlatacağım kendimi.. Temel Çavuş; Vatanı için 7 yılını veren, çocuklarına- eşine vefakâr bir insan olan adam gibi adam. Şakire ; içi ağlarken ayakta kalan, çocuklarına cehennemin ortasında cennet olan bir anne. Ali; Sevgisi, çocukluğu, tüm umudu yarım kalan, ailesi için her şeye göğüs geren evlat. Musa; yitirilen onca şeye rağmen annesine sırt olan, küçük bedeninde büyük yürek taşıyan evlat. Sefer; gözünü açtığı dünyanın kötülüğüne erken tanık olan bebek.. Ve Hüseyin, Adviye, Adile, Fatma.. bu güzel, sevgi dolu ailenin minik parçaları. Ben okurken isyan ettim, pes ettim, onlar umutsuzluğa kapılmadı. Belki de bu yüzden gözlerim sık sık nemlendi.. Keşke savaş kelimesi sadece kitapta okuduğumuz bir kurgudan ibaret olsaydı. Her çocuk tok karınla, oyunlarla, sağlıkla büyüseydi. Öldürülmeseydi.. Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş