SihirliFlut
Hezarfen
Joe Abercrombie yine karanlık, sert ve bol gri karakterli bir dünya kurmuş. Şeytanlar tam anlamıyla “iyi kim, kötü kim?” sorusunu sürekli kafamda döndürdü. Zaten Abercrombie’den de pamuk gibi bir hikâye beklemiyorum; burada da entrika, kanlı hesaplaşmalar ve acımasız seçimler ön planda. En sevdiğim şey karakterler oldu. Hiçbiri tam anlamıyla kahraman değil. Hepsinin kusuru, zaafı, bencilliği var ama tam da bu yüzden gerçek geliyorlar. Özellikle diyaloglar inanılmaz güçlüydü. O alaycı, yer yer kara mizaha kayan üslup kitaba ayrı bir hava katmış. Bazen karanlık bir sahnenin ortasında gelen o ince mizah beni hem şaşırttı hem de gülümsetti. Dünya tasarımı detaylı ama boğucu değil. Siyaset, güç savaşları ve kişisel çıkarlar iç içe geçmiş. Olaylar yavaş yavaş tırmanıyor ve bir noktadan sonra tempo ciddi anlamda artıyor.