Kerim BALABAN
Hezarfen
Çok sürükleyici bir kitap bitti. Sarsıcıydı ama okurken iğrenmedim. Bunun bir roman olduğunun bilincindeyim. Kitapta hoşuma giden kısımlar aşağıdadır. Ama bu kitap benim türüm olmadığının farkına vardım. Ben bu kitabı önermiyorum. Evet tanınmış bir kitap benim tarzımı yansıtmıyor. Cinayet ile ilgili roman okumayı seven kişiler bu kitabı beğenebilir. Karşılaştığı çocuklar yolundan çekildi -korkarak değil, geçsin diye; hem koşa koşa evlerin kapılarından çıkıp doğruca Grenouille’a çarpacak gibi olduklarında korkuya kapılmadılar, sanki karşılarına çıktığını görmeseler de sezmişler gibi yanından yöresinden sıyrılıp geçtiler. (163) Her zaman özlediği şey, insanların kendisini sevmesi yani, ulaştığı anda dayanılmaz bir şey olup çıkmıştı, çünkü o kendisini sevmiyordu insanları, onlardan nefret ediyordu. Birdenbire doyumu hiçbir zaman sevgide değil, nefrette bulmuş olduğunu anladı, nefrette ve kendinden nefret edilmesinde. (250)